Yrða

útataður

lýsingarorðút-ataðurlhþt
ataður út (í e-u)
fötin eru útötuð í smurningu
→ sjá: ata so, atast so, ataður lo
Orðasvið og samstæður
mak
sóðaskapur
óhreinkun
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útataður
útötuð
útatað
Þf.
útataðan
útataða
útatað
Þgf.
útötuðum
útataðri
útötuðu
Ef.
útataðs
útataðrar
útataðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útataðri
útataðri
útataðra
Þf.
útataðri
útataðri
útataðra
Þgf.
útataðri
útataðri
útataðra
Ef.
útataðri
útataðri
útataðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
útataðastur
útötuðust
útataðast
Þf.
útataðastan
útataðasta
útataðast
Þgf.
útötuðustum
útataðastri
útötuðustu
Ef.
útataðasts
útataðastrar
útataðasts