Yrða

útbreiddur

lýsingarorð út-breiddur
1
sem er víða
þetta er útbreiddur misskilningur
hann ritstýrir útbreiddu tímariti
2
breiddur eða þaninn út
hún hljóp á móti honum með útbreiddan faðminn
við skoðuðum útbreitt kortið
→ sjá: útbreiða sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
útbreiðsla / dreifing
Orðasambönd
  • með útbreiddan faðminn
  • sjá sína sæng útbreidda
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útbreiddur
útbreidd
útbreitt
þolfall
útbreiddan
útbreidda
útbreitt
þágufall
útbreiddum
útbreiddri
útbreiddu
eignarfall
útbreidds
útbreiddrar
útbreidds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útbreiddari
útbreiddari
útbreiddara
þolfall
útbreiddari
útbreiddari
útbreiddara
þágufall
útbreiddari
útbreiddari
útbreiddara
eignarfall
útbreiddari
útbreiddari
útbreiddara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útbreiddastur
útbreiddust
útbreiddast
þolfall
útbreiddastan
útbreiddasta
útbreiddast
þágufall
útbreiddustum
útbreiddastri
útbreiddustu
eignarfall
útbreiddasts
útbreiddastrar
útbreiddasts