æra1
sagnorð
œra, ð, [órar], to madden; hvern tíma sem íllr andi ærði Saul, 469; it ellra barn má œra hit œrra, 162: œrir huginn, 53, 154.
II. to run mad, run wild, 118, vii. 187; en þér munduð. allir ærzk hafa, 180; ærask nú hestarnir báðir, 82: ærðr, 22.
Skammstafanir og tilvitnanir
- i. e.id est.
- reflex.reflexive.
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Mart.Martinus saga. (F. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Flóv.Flóvents saga. (G. II.)