ærinn
lýsingarorð
œrinn, = ýrinn, yfrinn; sár þat er ærit mundi eitt til bana, 107; ærnir gestir. 15; œrna staðlausu stafi, 28; œrnu fé, 68; vín ærit, 572; þóttusk frændr mínir œrit hafa, have enough of it, xi. 91; ærinn storm, vi. 437; í ærnu tómi, viii. 88; ærin þurft, 55; er þat ok ærit eitt, at …, it is quite sufficient, decisive, that …, 182 new : til ærins, sufficiently, 302; ærit fagr, fair enough, 2; ærit gott, 282: the saying, vera sér einn ærinn, to be self-sufficient, ; ok þykkjask sér einir ærnir, vi. 226; vita hvárt hann væri sér þá einn ærinn, xi. 267; at ærnu, sufficiently, 43; er vinnask mætti at ærnu þúsund manna, 623. 21; ærna vel, very well, iii. 416.
Skammstafanir og tilvitnanir
- i. e.id est.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Ed.edition, editions, edited.
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Mkv.Málshátta-kvæði. (A. III.)
- Blas.Blasius saga. (F. III.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)