ær
nafnorðkvenkyn
, ær, and á; ær, á, ám; with the article, ærin, ánni, ána, ærnar, ánna, ánum: older forms with changed vowel occur in ancient vellums, ́, ́na, ́nni, i. 334. ll. 2, 12, 13; ́um, ii. 305: [ eowe; ewe; ovis; ὀίς]:—a ewe; ein ær, ærin, 137, i. 330, 334; ær ok lamb, i. 59; sá er ́na á, i. 417, 418; á () blœsma, 427; lömb undan um, ; ef dilk-ær eru, ii. 304; ef þeir selja ær til osts, 309, xi. 149; kýr ok ær, 236; höfðu ærnar gengit í brott, 49; á-sauðr, á-högg, á-bristir.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- dat.þágufall (e. dative)
- acc.þolfall (e. accusative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Lat.Latin.
- Gr.Greek.
- l. c.loco citato.
- cp.compare.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)