þyngja
sagnorð
ð and d, [þungr, tynge], to weigh down, burden, make heavy, 53; mun mér eigi þetta erviði, it will not encumber me, 3; augu þeirra þyngðusk () af tárum, 623. 60.
2. he grows heavy, with of manner; en sóttinni þyngði (the illness grew worse) eigi því síðr, ok andaðisk hann, x. 73; þá þyngdi honum mjök (it grew very heavy with him, he grew heavy from sleep), ok lagðisk hann niðr ok svaf, v. 222; þyngja tekr máli ok minni, 5. 16.II. , tekr nú bardaginn at þyngjask, to grow heavy, adverse. i. 105; honum tók þá at þyngjask (he sank) sem á leið daginn, viii. 445.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Dan.Danish.
- þ.þáttr.
- pass.þolmynd (e. passive)
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- dat.þágufall (e. dative)
- i. e.id est.
- reflex.reflexive.
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Eluc.Elucidarium. (F. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Skáld H.Skáld Helga-rímur. (A. III.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)