þylja
sagnorð
þyl, þylr; þulði or þuldi; þylði; þulit; [þulr]:—to say, read, chant, in one continuous tone, without either stopping, or any intonation; mál er at þylja þular-stóli at, of a sage saying his saws, 111; hygg vísi at hve ek þylja fat, ef ek þögn of gat, of a bard chanting his lay, 3; þyl ek grunnstrauma Grimnis, ; vel samir enn of eina ölselju mér , 3; þylja um sigr, to chant the victory, vi. (in a verse); þær þyt þulu (þulðu?), they sang their songs, accompanied the whirling mill with their song, 3.
2. to chant or murmur in a low voice, as one saying charms, prayers, or the like; hann (Njáll) fór opt frá öðrum mönnum einn saman ok þuldi, 156; sat Geitir, faðir bónda á palli, ok þuldi í feld sinn, murmured into his cloak, i. 253; það er svo mart og það er svo mart þulið í feldinn gráa, | sem ei er bert og ekki vert eptir neinum að hváa, 160; Þórir sat einn samt í öndugi ok þuldi í gaupnir sér, iii. 153; hann lá þar ok horfði í lopt, ok gapti bæði munni ok nösum, ok þujdi nökkut (of spells), 7; þulði uðr, the wave murmured, 4. 32.II. , þyljask um, þylsk hann um eða þrumir, to murmur sulkily, 17.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- þ.þáttr.
- ch.chapter.
- reflex.reflexive.
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Höfuðl.Höfuðlausn. (A. III.)
- Þd.Þórs-drápa. (A. I.)
- Jd.Jómsvíkinga-drápa. (A. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gg.Grógaldr. (A. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Grönd.Benedikt Gröndal.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Þorf. Karl.Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
- Skáld H.Skáld Helga-rímur. (A. III.)