hátta
sagnorð
að, [akin to hagr, haga, , hagta], to dispose, contrive, with , i. 170, vi. 149, i. 120, 286: with , hátta svá, þannig, 104, i. 57.
2. it happens; háttar svá, at hann kom, x. 404: so also in , with the auxiliary verb, Dana-virki er svá háttað, the Dannewerk is so constructed, of that nature, so beschaffen, i. 123; hversu háttað er, iv. 274; honum er svá háttað, at hann fjarar allan at þurru, 236; svá er háttað, at þú ert með barni, 137; þar er svá háttað lands-legi, vii. 56; yðr frændum er svá háttað, you are of that mould, 252; svá er háttað, 73; hvernig var jörðin háttuð, how was the earth shapen? 6. 3. háttaðr, mannered; vel, ílla h., : treated, sá hann hve bogi hans var til háttaðr, i. 532.B. To go to bed; þar vóru góð híbýli ok heldr snemma háttað, 131; hann háttar snemma, ok er þeir höfðu sofit svefn, 143, ii. 428, in usage; hætta, to leave work.
Skammstafanir og tilvitnanir
- q. v.quod vide.
- qs.quasi.
- dat.þágufall (e. dative)
- adv.atviksorð (e. adverb)
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Germ.German.
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- cp.compare.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Anal.Analecta. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)