kván
nafnorðkvenkyn
(kvæn, 26, 56, 8, 6, 3. 7), [see kona; quêns; cwên; queen; quean; quân]:—a wife, but never used in the general sense = a woman; an obsolete and poetical word, a ‘queen,’ wife, nú færit mér Freyju at kván, 22; honum var brúðr at kván of kveðin, 42, 46; svá beið hann sinnar kvánar, 5; kván frjá sína, 3. 8; Héðins kván, the queen of Hedin = Hilda, 4, (in a verse); Óðs kván, the queen of Od, i. (in a verse); kván Niðuðar, N.’s queen, 28; bróðir hans kvanar = his wife’s brother, brother-in-law, 28; ok kynvið kvánar minnar, 20: kvánir, 3. 14; bið kván, a beloved wife, ; ósk-kván, id.; Viðris kvæn, Odin’s wife, 26; Byggvis kvæn, 56; kvæn konungs, a king’s queen, 3. 7; nema færi mér Freyju at kvæn, 8, but kván, 11, 22; kvæn var hón Högna, 6.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Goth.Gothic.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Scot.Scottish.
- Hel.Heliand.
- plur.fleirtala (e. plural)
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Þkv.Þryms-kviða. (A. I.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Fsm.Fjölsvinns-mál. (A. II.)
- Vkv.Völundar-kviða. (A. II.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Stor.Sona-torrek. (A. III.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.