skeina
sagnorð
d, [ skeina = to cut with a scythe], to scratch, wound slightly; hefir þú skeint þik? 72; ef maðr höggr til manns ok skeinir klæði hans, i. 164; nú hyggr hann at, hvar hann væri skeindr, 240.
2. to get a scratch, a slight wound, ii. 65, 62, ii. 82, i. 148, Ísl. ii. 258, ii. 407; skeindusk iðrin, i. 330.
Skammstafanir og tilvitnanir
- provinc.provincial.
- Swed.Swedish.
- reflex.reflexive.
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)