Yrða

skykkjum

atviksorð
, a [ shock], tremulously; varð landskjálpti mikill, gékk jörðin uudir þeim skykkjum, the earth went rocking under them, of an earthquake, i. 144 (skukkum ); svá gékk skykkjum (skrykkjum the 34) hallar-gólfit undir fótum honum sem bylgjur á sjó, (vellum ): akin to this is the phrase, e-ð gengr skrykkjótt, skykkjótt, it goes up and down, it is rather bad.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adv.atviksorð (e. adverb)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • cp.compare.
  • Engl.English.
  • v. l.varia lectio.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • MS.manuscript, manuscripts.
  • mod.modern.
  • qs.quasi.
  • i. e.id est.
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Konr.Konráðs saga. (G. III.)