Yrða

skylda

sagnorð
1. d and að. to bind in duly, oblige, enjoin; allra þeirra orða, er yðr skylda lög til um at bera, 208; er þá skylda lög til, i. 8; en þat skyldar mik til at ríta, i. 59; konungr skyldaði þá til at flytja líkin til graptar, viii. 231; ek em skyldaðr til at blóta, 656 B. 9; vera til skyldaðr, i. 471: hverrgi má skylda annan til garðlags, ii. 262; skylda ek ykkr heldr til þessa enn aðra menn, at …, i. 189; því skyldi ek þik til blóta, 656 B. 4; hann skyldir mik at fella tár, 56; nauðr skyldi yðr til, urged you, 54: láta þeir sem eingu ætti við aðra at skylda, as if they had no concern with one another, 4 new II. , því skyldumk vér, 671. 3, 151, i. 410; skyldask um e-t, to be made responsible for, 82: to be prescribed, þá hluti er eigi skyldask tiundar-görð af, which are not subject to a tithe, id.; hverjar pínur skyldask á þá menn, 224, 46.
2. u, a due, tax, tribute; þeir (the kings) fengu engar skyldur í Þrándheimi, i. 49; þangat liggr tíund, lýsi-tollar, … öll önnur skylda liggr til Hváls, 96: = skyldleikr, i. 350. But usually skyld is the legal and skylda the moral term.
II. one’s duty, i. 52, vii. 280, 134; er þat vist hans skylda, it is his duty, 599; and so in countless instances, in writers, skyldan við Guð, s. við náungann.
:
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Ed.edition, editions, edited.
  • reflex.reflexive.
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • esp.especially.
  • eccl.ecclesiastical.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
  • Eluc.Elucidarium. (F. II.)
  • Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
  • Band.Banda-manna saga. (D. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
  • Vm.Vilkins-máldagi. (J. I.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)