styðja
óflokkað
styð, studdi; styddi; styð, styddú; stutt; [stoð; studu; stötte]:—to steady, prop; s. hendi, fæti, to lean upon the hand or foot; þat er fall ef hann styðr niðr kné eðr hendi, ii. 8; sá studdi höndunum á bálkinn, 112; annarri hendi styðr hann á herðar Jökli, ; styðja sik við, to lean upon; falla munda ek nú, ef eigi stydda ek mik við báða fætr, i. 22; Hrafn hnekði at stofni einum ok studdi þar á stúfinum, Ísl. ii. 268; hann studdi sik með hendinni … þeir segja at þat var alls ekki at fótr styddisk við hönd, 77: styðja e-n, to hold one up, support one; at eigi tæki menn til hans ok styddi hann er hann gékk út á skipit, 125.
2. to prop, back; allt skal ek styðja þar um, 41; hann skal styðja allar fylkingar, xi. 127; hamingja er yðr styðr, i. 104: as a law term, to back, second, fimm menn skolu s. vætti hans, i. 42, ii. 321; styðja svá orðin með sönnu efni, (); s. eyrendi, ræðu e-s, vi. 44, passim.II. to lean oneself upon; at þú styðisk við konungs borð, to lean the hands on the king’s table, 292; þeir stóðu ok studdusk við spjót sín, i. 280; þá styðsk þú á kné fyrir hánum, to lean upon one’s knee, 363: , styðjask við þeirra ráða-görð, viii. 28.
2. studdr, supported, backed; studdr ríki ok virðingu af keisara,
B. To hit with a pointed thing ( stöde); Bragi styðr á hann reyr-sprotunum, touches him with the wand, i. 2; er Gullveig geirum studdu, when they goaded G. with spears, Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Dan.Danish.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- reflex.reflexive.
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ht.Hátta-tal. (C. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)