svelgja
óflokkað
svelg; svalg, sulgu; sylgi; svelg; solginn; since it became weak, svelgðist, ii. (in a verse of the 14th century), and so in usage; [ swelgan; swallow, swill; schwelgen]:—to swallow, with , Ýt. 4; hræ Ólafs hofgyldir svalg, 21; at jörðin sylgi hestinn, 163; mun hón solgit hafa yrmling, vi. 350; s. sinn föður-arf, 114; eitt skógar-dýr svalg hann, 219; svelgja þik, 111: to swallow, svelg hrákann niðr, Pr.; svelgr hann allan Sigföðr, 58; Eljúðnir vann solginn Baldr,
2. with ; ef hann svelgr niðr þeim bita, i. 343; þá svelgit mér sem fyrst, 54.3. ; var honum bæði meint niðr at svelga, ok svá at drekka, en meinst at hósta, i. 347: to take a deep draught, hann tekr at drekka, ok svelgr allstórum, took a deep draught, 32; þeir sulgu stórum, 43 new ; svelgjandi eldr, 31.II. (weak); e-m svelgisk á, to go down the wrong way, faae i den vrange strube; honum svelgðist á.III. solginn, hungry, 32,
Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- mod.modern.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- acc.þolfall (e. accusative)
- dat.þágufall (e. dative)
- absol.absolute, absolutely.
- Ed.edition, editions, edited.
- recipr.reciprocally.
- Dan.Danish.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Mkv.Málshátta-kvæði. (A. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Haustl.Haustlöng. (A. I.)