sverð
nafnorðhvorugkyn
[ sweord; sword; schwert; sværd]:—a sword; söxum ok sverðum, : öx, sverð, spjót, 170; sverð á vinstri hlið, i. 120; sverð þat er hjöltin vóru af gulli, i. 17; í þenna tíma vóru hér á landi sverð útíð mönnum til vápna-burðar, 13; féll niðr sverðit, 9, in countless instances. Every king’s man, from an earl downwards, had in token of homage to lay his hand on the hilt of a sword in the king’s hand, and this done he was the king’s ‘sword-taker’ (sverð-takari); this is described in the Hirðskrá; nú skaltú vera þegn hans er þú tókt við sverði hans, i. 119; ek tók lystr við sverði þínu, I took gladly thy sword, gladly entered thy service, Sighvat; gengu menn þá til handa honum ok tóku við sverði hans, viii. 28; sverð heilagrar kirkju, iii. 30; hér hefir látizk eitt hit bezta sverð af várum þegnum, the best sword, the best knight. i. 638.
2. compds, sverð-álfr, -berendr, -freyr, -gautr, -maðr, -merlingar, -rjóðr, -runnr, a sword-elf, sword-bearer, , a warrior; sverð-dynr, -él. -hríð, -jálmr, -leikr, -regn, -tog, -þing, sword-din, sword-storm, , battle; sverð-fen, blood; sverð-fold, a shield; sverð-bautinn, ‘sword-bitten,’ wounded, B. : sverðberari, sverðsegg, sverðfetill, sverðfiskr, sverðshjölt, sverðshögg, sverðskálpr, sverðskepti, sverðskór, sverðskreið, sverðskriði, sverðtaka.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- i. e.id est.
- poët.poetically.
- etc.et cetera.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.