svengjasksagnorðd, [svangr], to grow thin in the belly or waist, Pr. 470, Sks. 167.2. in mod. usage, impers., mig svengir, to get hungry.Skammstafanir og tilvitnanirmod.modern.impers.ópersónulegt (e. impersonal)Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)