Yrða

svelta

sagnorð
t, a causal to the preceding, to put to death (by hunger?); svinna systrungu sveitir þú í helli, 53; láta sveitask, 20.
2. to starve a person, 51, 394; læsti hann í kistu ok svelti hann þar þrjá mánuðr, ; þá var hann sveltr svá at þau kenndu hann eigi, 205; hann svelti menn at mat, i. 1; s. sik til fjár, 18.II. to refuse to take food; hann sveltisk ok þá eigi fæðslu, x. 369: to be famished, 130.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • reflex.reflexive.
  • pass.þolmynd (e. passive)
  • Am.Atla-mál. (A. II.)
  • Og.Oddrúnar-grátr. (A. II.)
  • Ver.Veraldar saga. (E. II.)
  • Rb.Rímbegla. (H. III.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)