svella2
sagnorð
d, a causal to the preceding, to make to swell; svellendr, (in a verse); böð-svellendr, sveldr húfr, blown up, viii. (in a verse); sveldr af harmi,
Skammstafanir og tilvitnanir
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Skáld H.Skáld Helga-rímur. (A. III.)