Yrða

sykn

lýsingarorð
; not sýkn; the short vowel is borne out by rhymes, lykill, syknu, … as also by etymology, for vi changes into y, not into ý(sykn = svikn): [ swikns = ἁγνός, ὄσιος, ἀθωος; Prof. Bugge suggests that this word may be a compd, from an particle sve-, and an adjective, ikn or akn, ἁγν-ός]:—‘sackless,’ free from guilt, innocent; hlutlauss eða sykn af manndrápi, ii. 225; hafit ok hirðit syknar hendr yðrar, 193: with , sykn saka, passim.
II. as a law term, free; sé nú, seggir, sykn em ek orðin, blameless, declared free, by performance of ordeal, 3. 9; vér dæmum M.N. mann syknau, give sentence for him, declare him innocent, i. 71.
2. of a person who has been outlawed, but who is now declared a free man, one who is released, reprieved, having formerly been sekr; vágum ór skógi þann vildum syknan, 97; görði jarl Þorkel syknan á alsherjar-þingi, ii. 106; far þú átan með mér ok mun ek göra þik syknan, i. 17; leysa sekt mína … ek skal gefa þér heilla-ráð at verða sykn, ii. 208; síðan fór hverr til sinna heimkynna, er allir vóru syknir, Ísl. ii. 392; syknir menn ok þeir menn er landvært eigu út hér, i. 209; þótti nú at vísu ganga, at hann mundi sykn vera á öðru sumri, 174 new ; ok verði Grettir sykn … at Grettir yrði sykn, 116, 117 new ; taldi hann vera syknan, 292.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • Ulf.Ulfilas.
  • intens.intensive.
  • Gr.Greek.
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • esp.especially.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Am.Atla-mál. (A. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Rb.Rímbegla. (H. III.)