Yrða

syðri

lýsingarorð
, from suðr, the more southern; synnstr, the southernmost ( also syðstr, to make it conform to the comparative, but less correct; on the other hand, the old poets also use synnri); hinn syðri hlutr, 4; nær enu syðra landinu, 6; þverá hinni syðri, i. 251; á Víðivöllum inum syðrum, 7; inum syðra, 218; Reykjadal inn syðra, 27; í syðra Bretlandi, 1: hit syðra, as an adverb, in the south, southwards, 62; vendi Magnúss konungr it syðra (he stood southwards) með Bretlandi ok Skotlandi, 150; at inu synnsta fjalli, 43, ; it synnsta fjall, Ísl. ii. 398; frá hinum synnsta vita, i. 147; Vallá hina synnstu, iii. 8; synnsta Grund, v. 3.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • compar.miðstig (e. comparative)
  • superl.efsta stig (e. superlative)
  • mod.modern.
  • v. l.varia lectio.
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Dropl.Droplaugar-sona saga. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Str.Strengleikar. (G. II.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Dipl.Diplomatarium. (J. I.)