svörðr
nafnorðkarlkyn
, svarðar, sverði, sverðinum, iii. 503; sverðir; svörðu: [ sweard; sward = turf, and sward; swærd, in grönswærd, fleske-swærd; schwarte]:—the skin, of the head (hár-s., höfuð-s.); meðan s. ok hold fylgði, of the skull, 770; svörðinn á höfðinu, vii. 227; hár manns má kenna við svörð eða. hvirfil eða hnakka, ii. 430; hnakka, reikar, svarðar, eða ennis, 500.
2. often of walrus-hides used to make ship-shrouds, in ancient times an article of trade; Einarr hafði með sér tannvöru mikla ok svörð ( from Greenland), iii. 445; svörð tekr heldr at herða, 92 (in a verse); lét konungr bera þar at svörðu ok stór reip, ix. 521 (), and Alfred’s Oros.,—on þæm scip-râpum þe beoð of hwæles hyde geworht, Edit. Dr. Bosworth, p. 20.II. the sward or surface of the earth, passim in usage; jarðar-svörðr, gras-svörðr = jord-sværd, grön-sværd.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- dat.þágufall (e. dative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- acc.þolfall (e. accusative)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Swed.Swedish.
- Dan.Danish.
- Germ.German.
- esp.especially.
- viz.namely.
- v. l.varia lectio.
- cp.compare.
- mod.modern.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)