vægja2
sagnorð
ð, [vágr2], to suppurate; hendr hans hafði vægt ok fætr, 32; vaegði tá hans, vii. 219; blindan sauð, ok hafði vægt ór augun bæði, i. 196.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)