vænn
lýsingarorð
[ván], promising, likely, to be expected; er vænst at liðnar sé mínar lífs-stundir, ii. 2; segir ella vera vandræða vænt, 11.
2. bidding fair, likely to succeed; eigi þykki mér þat vænt, þar er faðir þinn fékk eigi heimt, 31; eigi mundi í annat sinn vænna at fara at jarli, i. 54; þá mundi vænast at leita atfara við Gunnar, 107; hvar er oss vænst á brott at komask? 235; þá er þat vænst at vér görim félagskap, v. 253; leita sér hjálpar hverr þangat er vænst þykkir, i. 92; mun ek leggja til með þér þat er mér þykkir væust, 31; þótti þeim um hit vænsta (they were very glad), er þeir sá hann þar kominn, vi. 211; hér ferr vænt at, here it goes well, 232.3. of persons, of qualities, hopeful, promising; þótti vænn til höfðingja, i. 11; vænn til vits, vii. 279; manna vænstr til vits ok framkvæmðar, ix. 480; þeir eru oss vænstir til landvarnar, er svá er háttað, vi. 144; vænir til skila, 2; er nú leitað hverir vænstir sé um sættir at leita, Ísl. ii. 384.4. fair to behold, fine, beautiful, venustus; vænn í andliti, x. 420; vænn maðr ok liðmannligr, vii. 112; hann var inn vænsti maðr, 224; hón var kvenna vænst ok mest, i. 14, 2; væn kona ok kurteis, 1; kvenna vitrust ok vænust, vi. 119 (vænst, ); Þorgerðr var væn kona, 598; hver þeirra vænust væri, 22: of things, fine, kross vænn með líkneskjum, 54: and so in usage, vænn hestr, væn kýr, vænn sauðr, 5. in usage, fine, good, of moral qualities; hann er vænn maðr, hún er væn kona, a fine woman; hann er allra vænsti maðr, a most excellent man, and the like, whereas the old sense of ‘handsome’ is well nigh obsolete.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Lat.Latin.
- v. l.varia lectio.
- mod.modern.
- etc.et cetera.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- BjörnBiörn Halldórsson.
- Js.Járnsíða. (B. III.)
- Bret.Breta sögur. (G. I.)
- Vm.Vilkins-máldagi. (J. I.)