snakk
nafnorðhvorugkyn
1
innihaldslaust tal, blaður
halda <honum> uppi á snakki
2
þurr og saltur matarbiti sem menn narta í, t.d. kartöfluflögur og hnetur, nasl
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
snakk
snakkið
Þf.
snakk
snakkið
Þgf.
snakki
snakkinu
Ef.
snakks
snakksins