snakka
sagnorð
óformlegt
tala mikið og um lítið, blaðra
við vorum að snakka saman frammi á gangi þegar hann birtist
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snakka
snakkaði
önnur persóna
snakkar
snakkaðir
þriðja persóna
snakkar
snakkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snökkum
snökkuðum
önnur persóna
snakkið
snökkuðuð
þriðja persóna
snakka
snökkuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snakki
snakkaði
önnur persóna
snakkir
snakkaðir
þriðja persóna
snakki
snakkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snökkum
snökkuðum
önnur persóna
snakkið
snökkuðuð
þriðja persóna
snakki
snökkuðu
nafnháttur
snakka
sagnbót
snakkað
lýsingarháttur nútíðar
snakkandi
sagnbót
snakkast
lýsingarháttur nútíðar
snakkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
snakka
snakkaðu
snakkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snakkarðu
snakkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snakkiði
snökkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snakkirðu
snakkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snakkiði
snökkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snakkastu
snakkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snakkistu
snakkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
snakkaður
snökkuð
snakkað
þolfall
snakkaðan
snakkaða
snakkað
þágufall
snökkuðum
snakkaðri
snökkuðu
eignarfall
snakkaðs
snakkaðrar
snakkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
snakkaðir
snakkaðar
snökkuð
þolfall
snakkaða
snakkaðar
snökkuð
þágufall
snökkuðum
snökkuðum
snökkuðum
eignarfall
snakkaðra
snakkaðra
snakkaðra