snakka
sagnorð
óformlegt
tala mikið og um lítið, blaðra
við vorum að snakka saman frammi á gangi þegar hann birtist
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snakka
snakkaði
2.p.
snakkar
snakkaðir
3.p.
snakkar
snakkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snökkum
snökkuðum
2.p.
snakkið
snökkuðuð
3.p.
snakka
snökkuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snakki
snakkaði
2.p.
snakkir
snakkaðir
3.p.
snakki
snakkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snökkum
snökkuðum
2.p.
snakkið
snökkuðuð
3.p.
snakki
snökkuðu
Nh.
snakka
Sagnb.
snakkað
Lh. nt.
snakkandi
Sagnb.
snakkast
Lh. nt.
snakkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
snakka
snakkaðu
snakkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snakkarðu
snakkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snakkiði
snökkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snakkirðu
snakkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snakkiði
snökkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snakkastu
snakkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snakkistu
snakkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snakkaður
snökkuð
snakkað
Þf.
snakkaðan
snakkaða
snakkað
Þgf.
snökkuðum
snakkaðri
snökkuðu
Ef.
snakkaðs
snakkaðrar
snakkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snakkaðir
snakkaðar
snökkuð
Þf.
snakkaða
snakkaðar
snökkuð
Þgf.
snökkuðum
snökkuðum
snökkuðum
Ef.
snakkaðra
snakkaðra
snakkaðra