snarast
sagnorðmiðmynd
hreyfa sig snöggt
hún snaraðist á fætur þegar síminn hringdi
þeir snöruðust inn í bílinn
→ sjá: snara so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snara
snaraði
2.p.
snarar
snaraðir
3.p.
snarar
snaraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snörum
snöruðum
2.p.
snarið
snöruðuð
3.p.
snara
snöruðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
snarast
snaraðist
2.p.
snarast
snaraðist
3.p.
snarast
snaraðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
snörumst
snöruðumst
2.p.
snarist
snöruðust
3.p.
snarast
snöruðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snari
snaraði
2.p.
snarir
snaraðir
3.p.
snari
snaraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snörum
snöruðum
2.p.
snarið
snöruðuð
3.p.
snari
snöruðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
snarist
snaraðist
2.p.
snarist
snaraðist
3.p.
snarist
snaraðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
snörumst
snöruðumst
2.p.
snarist
snöruðust
3.p.
snarist
snöruðust
Nh.
snara
Sagnb.
snarað
Lh. nt.
snarandi
Nh.
snarast
Sagnb.
snarast
Lh. nt.
snarandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
snara
snaraðu
snarið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snararðu
snaraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snariði
snöruðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snarirðu
snaraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snariði
snöruðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snarastu
snaraðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snaristu
snaraðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snaraður
snöruð
snarað
Þf.
snaraðan
snaraða
snarað
Þgf.
snöruðum
snaraðri
snöruðu
Ef.
snaraðs
snaraðrar
snaraðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snaraðir
snaraðar
snöruð
Þf.
snaraða
snaraðar
snöruð
Þgf.
snöruðum
snöruðum
snöruðum
Ef.
snaraðra
snaraðra
snaraðra