snarast
sagnorð miðmynd
hreyfa sig snöggt
hún snaraðist á fætur þegar síminn hringdi
þeir snöruðust inn í bílinn
→ sjá: snara sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snarast
snaraðist
önnur persóna
snarast
snaraðist
þriðja persóna
snarast
snaraðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snörumst
snöruðumst
önnur persóna
snarist
snöruðust
þriðja persóna
snarast
snöruðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snarist
snaraðist
önnur persóna
snarist
snaraðist
þriðja persóna
snarist
snaraðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snörumst
snöruðumst
önnur persóna
snarist
snöruðust
þriðja persóna
snarist
snöruðust
nafnháttur
snarast
sagnbót
snarast
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snarastu
snaraðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snaristu
snaraðistu