Yrða

snapa

sagnorðþágufall/þolfall
biðja um (e-ð), afla (e-s)
hundurinn snapaði sér bita við matborðið
kannski getum við snapað einhverja styrki
hann er alltaf að reyna að snapa sér vinnu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snapa
snapaði
2.p.
snapar
snapaðir
3.p.
snapar
snapaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snapi
snapaði
2.p.
snapir
snapaðir
3.p.
snapi
snapaði
Nh.
snapa
Sagnb.
snapað
Lh. nt.
snapandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
snapa
snapaðu
snapið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snaparðu
snapaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snapirðu
snapaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snapaður
snöpuð
snapað
Þf.
snapaðan
snapaða
snapað
Þgf.
snöpuðum
snapaðri
snöpuðu
Ef.
snapaðs
snapaðrar
snapaðs