Yrða

snapa

sagnorð þágufall/þolfall
biðja um (e-ð), afla (e-s)
hundurinn snapaði sér bita við matborðið
kannski getum við snapað einhverja styrki
hann er alltaf að reyna að snapa sér vinnu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snapa
snapaði
önnur persóna
snapar
snapaðir
þriðja persóna
snapar
snapaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snapi
snapaði
önnur persóna
snapir
snapaðir
þriðja persóna
snapi
snapaði
nafnháttur
snapa
sagnbót
snapað
lýsingarháttur nútíðar
snapandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
snapa
snapaðu
snapið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snaparðu
snapaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snapirðu
snapaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
snapaður
snöpuð
snapað
þolfall
snapaðan
snapaða
snapað
þágufall
snöpuðum
snapaðri
snöpuðu
eignarfall
snapaðs
snapaðrar
snapaðs