snara
nafnorðkvenkyn
1
snærislykkja, hengingaról
2
víð lykkja til að fanga í dýr
ganga í snöruna
láta blekkjast
leggja snörur fyrir <hana>
leggja gildru fyrir hana
vera fastur í snörunni
sitja uppi með vandann
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
snara
snaran
Þf.
snöru
snöruna
Þgf.
snöru
snörunni
Ef.
snöru
snörunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
snörur
snörurnar
Þf.
snörur
snörurnar
Þgf.
snörum
snörunum
Ef.
snara
snaranna