Yrða

snara

sagnorð
1
þágufall
snara sér <út>
fara hratt <út>
hann snaraði sér í buxurnar
2
þágufall
þýða (e-ð)
hún snaraði textanum á ensku
3
snara út <vissri upphæð>
reiða fram, borga strax <vissa upphæð>
getur þú snarað út hálfri milljón?
4
fanga, veiða (dýr) með slöngvivað
kúrekarnir snöruðu nautgripina
5
lyfta ákveðinni þyngd, eða í ákveðna hæð (í lyftingum)
→ sjá: snarast so
Orðasambönd
Orðasambönd
  • snarast á fætur
  • snarast fram úr
  • snarast fram úr rúminu
  • snarast við
  • snarast við hart
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snara
snaraði
2.p.
snarar
snaraðir
3.p.
snarar
snaraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snari
snaraði
2.p.
snarir
snaraðir
3.p.
snari
snaraði
Nh.
snara
Sagnb.
snarað
Lh. nt.
snarandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
snara
snaraðu
snarið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snararðu
snaraðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snarirðu
snaraðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snaraður
snöruð
snarað
Þf.
snaraðan
snaraða
snarað
Þgf.
snöruðum
snaraðri
snöruðu
Ef.
snaraðs
snaraðrar
snaraðs