stúra
sagnorð
sjá einnig stúra nafnorð, kvenkyn
stúri, stúrði (stúrat?), [Ulf. and-staurran = ἐμβριμασθαι]:—to mope, fret; hann stúrði ok svaraði engu, D. N. i. 961.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
Tilvitnuð rit
- D. N.
- Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)