Yrða

smækka

sagnorð
1
þolfall
gera (e-ð) minna, minnka (e-ð)
hann smækkaði letrið á ritgerðinni
ef þú smækkar myndina kemst hún fyrir á síðunni
2
verða minni
rauðvínsbletturinn í dúknum smækkaði við þvottinn
álfurinn smækkaði og hvarf loks alveg
→ sjá: smækkaður lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • láta ekki baslið smækka sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
smækka
smækkaði
önnur persóna
smækkar
smækkaðir
þriðja persóna
smækkar
smækkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
smækki
smækkaði
önnur persóna
smækkir
smækkaðir
þriðja persóna
smækki
smækkaði
nafnháttur
smækka
sagnbót
smækkað
lýsingarháttur nútíðar
smækkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
smækka
smækkaðu
smækkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
smækkarðu
smækkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
smækkirðu
smækkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
smækkaður
smækkuð
smækkað
þolfall
smækkaðan
smækkaða
smækkað
þágufall
smækkuðum
smækkaðri
smækkuðu
eignarfall
smækkaðs
smækkaðrar
smækkaðs