smætta
sagnorðþolfall
gera lítið úr einhverju (einhverjum)
hann vill smætta hlutverk flugfreyju í að vera sæt og fín
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
smætta
smættaði
2.p.
smættar
smættaðir
3.p.
smættar
smættaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
smættum
smættuðum
2.p.
smættið
smættuðuð
3.p.
smætta
smættuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
smættast
smættaðist
2.p.
smættast
smættaðist
3.p.
smættast
smættaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
smættumst
smættuðumst
2.p.
smættist
smættuðust
3.p.
smættast
smættuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
smætti
smættaði
2.p.
smættir
smættaðir
3.p.
smætti
smættaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
smættum
smættuðum
2.p.
smættið
smættuðuð
3.p.
smætti
smættuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
smættist
smættaðist
2.p.
smættist
smættaðist
3.p.
smættist
smættaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
smættumst
smættuðumst
2.p.
smættist
smættuðust
3.p.
smættist
smættuðust
Nh.
smætta
Sagnb.
smættað
Lh. nt.
smættandi
Nh.
smættast
Sagnb.
smættast
Lh. nt.
smættandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
smætta
smættaðu
smættið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smættarðu
smættaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
smættiði
smættuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smættirðu
smættaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
smættiði
smættuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smættastu
smættaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
smættistu
smættaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smættaður
smættuð
smættað
Þf.
smættaðan
smættaða
smættað
Þgf.
smættuðum
smættaðri
smættuðu
Ef.
smættaðs
smættaðrar
smættaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
smættaðir
smættaðar
smættuð
Þf.
smættaða
smættaðar
smættuð
Þgf.
smættuðum
smættuðum
smættuðum
Ef.
smættaðra
smættaðra
smættaðra