Yrða

æfintýr

nafnorðhvorugkynæfin-týr
, form æfin-týri; in old writers it is also used , þann æfintýr, i. 207; einn æfintýr, ii. 136; þessi æ. sem nú var lesinn, 551: [a word, appearing about the end of the 13th century; from late adventura; abenteuer; eventyr; see Dietz]:—an adventure; vita sitt eptir komanda æ., their future life, 7; þau tíðendi ok æ., 64; auðna ok æ., 202; sumir flýðu fyrir ljóðæsku eða nokkar æfintýr, adventurous exploits, iii. 3, Pr. 381, ii. 136.
II. a tale; diktandi sér eitt ævintýr, 135; segja mín æfintýri, to tell my tales, iii. 389.
2. a romantic tale = mährchen; látum heldr leika tenn á litlum æfintýrum, Skiða R., i. 207, and so in usage; to a historical story, the title of Ízlenzkar Þjóðsögur og Æfintýri, by Mr. JÓn Árnason.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • mod.modern.
  • masc.karlkyn (e. masculine)
  • for.foreign.
  • Lat.Latin.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • cp.compare.
  • opp.opposed.
  • e. g.exempli gratia.
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)