sæta
sagnorð
t, [sitja, sat, sátu], to sit in ambush for, waylay; with , var þeim sætt við sætr nokkur, vóru þar drepnir sumir, viii. 380; at þér sætið þeim á Eiða-skógi, 576; hann ætlar at s. yðr (waylay you) þá er þér farit sunnan, 261; s. honum ef hann færi austan, 406; hann sætti þar skipum ok rænti, iii. 336; sæta því er Áki færi aptr, … ok taka hann af lífi, xi. 46; þessu sætir Sturlaugr ok höggr, iii. 331; s. áverkum við e-n, 408, 29; s. uppgöngum við Birkibeina, viii. 73; s. fláráðum við e-n, 348; s. leyni-brögðum, v. 257.
2. to undergo, expose oneself to; sæta fjándskap af e-m, 268; s. mótgang eðr fjándskap af e-m, vii. 280; s. af mér reiði ok refsingum, i. 282, 89; er sá heimskr er sætir því (waits for), at annarr göri eptir hans daga, 153.3. to amount to; þat sætti vetrum eigi allfám, 512; þat er nauðsynjum sætti, 129; gripum er honum þætti görsemum sæta, 331 (Mantissa); geta þess er mér þykkir mestum tíðindum sæta, vii. 240; þau áhlaup er geig sætti, 656 B. 1; var á henni hugar-ótti ok kvíði svá at meinum sætti, in an alarming degree, vi. 353; hví mundi þat sæta, what is the reason? 67; hann spurði hví () þat sætti, asked how it came about? what was the reason? i. 302, vii. 353; hann vildi vita hverju um sætti, er jarl hafði ekki komit, xi. 11; hvat sætir þyss þeim ok hlaupum? 143; þessi tvau orðin er sæta (which regard) sannindum ok réttindum, 18 new II. sæta hey, to stack hay, put it into ricks (sæti).
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- Ed.edition, editions, edited.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Boll.Bolla-þáttr. (D. V.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Band.Banda-manna saga. (D. II.)